Australische verlammingsteken behoren tot de gevaarlijkste parasieten waarmee huisdieren in aanraking kunnen komen. Deze teken komen voor langs de oostkust van Australië en brengen een zenuwgif over dat toenemende verlamming kan veroorzaken en dodelijk kan zijn. Door hun leefgebied te kennen, geschikte preventieve middelen te gebruiken en je huisdier dagelijks te controleren, help je het risico te verkleinen.
Vind je een teek of een kuiltje in de huid op een plek waar mogelijk een teek heeft losgelaten? Neem dan zo snel mogelijk contact op met een dierenarts, ook als je huisdier gezond lijkt. Bij verschijnselen van tekenverlamming is onmiddellijk diergeneeskundige spoedzorg nodig.
Wat zijn verlammingsteken?
De verlammingsteek (Ixodes holocyclus) hecht zich vast aan een gastdier en voedt zich gedurende meerdere dagen met bloed. Tijdens het voeden scheidt de teek via zijn speeksel een zenuwgif af dat de communicatie tussen zenuwen en spieren verstoort.
Eén enkele verlammingsteek kan een levensbedreigende aandoening veroorzaken. Honden en katten van elke leeftijd, elk ras en elke grootte kunnen erdoor worden getroffen.
Waar leven verlammingsteken?
Verlammingsteken gedijen in warme, vochtige omgevingen langs de oostkust van Australië. Ze komen voor in bos- en struikgebieden, in struikgewas langs de kust en in gebieden met dichte begroeiing en inheemse wilde dieren.
Hoog gras, afgevallen bladeren en de randen van wandelpaden zijn veelvoorkomende leefgebieden. Je huisdier hoeft niet diep de natuur in te gaan om een teek op te lopen: teken kunnen ook voorkomen in tuinen in buitenwijken die aan natuurlijk struikgewas grenzen.
Teken zijn vaak actiever tijdens warmere, nattere maanden, maar het risico kan het hele jaar aanwezig blijven. Vraag je dierenarts naar preventieve bescherming gedurende het hele jaar, zowel voor jouw omgeving als voor plaatsen die je wilt bezoeken.
Verschijnselen van tekenverlamming bij honden en katten
Verschijnselen kunnen zich in de loop van meerdere dagen ontwikkelen en kunnen onder meer bestaan uit:
- Wankele of onvaste achterpoten
- Anders of zwakker blaffen of miauwen
- Overmatig kwijlen of moeite met slikken
- Moeizame ademhaling
- Braken of kokhalzen
- Algemene zwakte of niet willen opstaan
Schakel onmiddellijk diergeneeskundige spoedzorg in als deze verschijnselen optreden. Wacht niet tot je een teek vindt of tot de klachten verergeren.
Hoe bescherm je je huisdier?
Vraag je dierenarts om te helpen bij het kiezen van een preventief middel waarvan het etiket specifiek vermeldt dat het tegen verlammingsteken werkt en dat geschikt is voor de diersoort, het gewicht en de leeftijd van je huisdier. Volg de instructies op het etiket voor de toepassing en het herhalen van de behandeling. Geen enkel preventief middel biedt gegarandeerd volledige bescherming.
Middelen voor honden kunnen katten vergiftigen. Gebruik nooit een tekenmiddel dat uitsluitend voor honden bedoeld is op een kat. Volg ook alle voorzorgsmaatregelen op het etiket over contact tussen behandelde honden en katten.
Dagelijks het hele lichaam op teken controleren
Ook bij gebruik van een preventief middel blijft het essentieel om het hele lichaam dagelijks op teken te controleren. Ga met je vingertoppen door de volledige vacht van je huisdier en werk systematisch van neus tot staart. Besteed extra aandacht aan:
- De binnenkant en achterkant van de oren, en de huid rond de ogen en lippen
- De kop, nek, borst en huid onder de halsband
- De huid tussen de tenen en in de oksels
- De staart en liezen
Vind je een teek? Neem dan zo snel mogelijk contact op met je dierenarts en verwijder de teek met een geschikt hulpmiddel voor het verwijderen van teken, volgens de bijbehorende gebruiksaanwijzing. Blijf controleren op andere teken. Na het verwijderen is het risico niet voorbij: je huisdier kan daarna alsnog ziek worden of verder achteruitgaan. Alleen thuis in de gaten houden is geen vervanging voor diergeneeskundig advies.
Meer informatie: UQ VETS: Tekenverlamming bij katten en honden.