Als je weet waar je je hond na een boswandeling op teken moet controleren, vind je de kleine meelifters onder de vacht gemakkelijker. Volg deze volgorde van kop tot poten en let vooral op de oren, de huid onder de halsband, de oksels, de liezen en de ruimtes tussen de tenen — ook als je al een middel tegen teken gebruikt voor je hond.
Bereid je hond voor en maak scheidingen in een dikke vacht
Begin kort na thuiskomst op een comfortabele plek met voldoende licht. Leg een zaklamp, een vergrootglas als je dat hebt, en beloningssnoepjes klaar. Met een lichtgekleurde handdoek onder je hond vallen rondkruipende teken gemakkelijker op.
Maak bij een dikke of dubbele vacht met je vingers smalle scheidingen tussen de haren, totdat je de huid kunt zien. Werk tegen de haargroeirichting in en houd elke scheiding open terwijl je de huid controleert. Schuif daarna steeds een klein stukje op, zodat je geen stroken overslaat.
Kijk én voel voorzichtig: laat je vingertoppen over de huid glijden om onbekende bultjes ter grootte van een speldenknop op te sporen. Haal geen kam over een verdacht bultje en trek er niet aan om te testen of het vastzit.
Waar controleer je je hond als eerste op teken?
Controlepunt 1: Oren en gezicht
Til elke oorschelp op en controleer de buitenkant, de onderkant, de randen en de plooi waar het oor op de kop aansluit. Kijk alleen in het zichtbare deel van de ooropening; steek geen vingers of hulpmiddelen in de gehoorgang.
Maak scheidingen in de vacht achter de oren en controleer daarna de wangen, de snuit en de huid onder de kin. Kijk zorgvuldig rond de oogleden zonder het oog aan te raken, want kleine teken worden hier gemakkelijk over het hoofd gezien.
Controlepunt 2: Plekken onder de halsband en het tuigje
Doe de halsband en het tuigje af zodra je hond veilig binnen is, zodat je de huid eronder kunt controleren. Controleer de hele hals rondom en alle plekken waar de banden de huid raken, ook op de borst en de schouders.
Handige tip: Houd na elke boswandeling dezelfde controlevolgorde aan. Beloon je hond tussen de controlepunten door en neem korte pauzes als je hond onrustig wordt. Een rustige, systematische controle is gemakkelijker dan haastig te werk gaan.
Controleer de oksels, liezen en staartaanzet
Controlepunt 3: Oksels en borst
Laat je hond ontspannen staan en til voorzichtig één voorpoot net ver genoeg op om de plooi te zien waar de poot op het lichaam aansluit. Controleer die oksel, het aangrenzende deel van de borst en de binnenkant van de poot. Herhaal dit daarna aan de andere kant.
Op deze beschutte plekken kunnen teken zich onder zachte, fijne haren verbergen. Maak scheidingen in de vacht in plaats van alleen vluchtig over de buitenkant te kijken.
Controlepunt 4: Liezen, buik en staartaanzet
Laat je hond, als die dat prettig vindt, ontspannen op de zij liggen zonder deze houding te forceren. Controleer de onderbuik, de binnenkant van de dijen en de liesplooien, ook de huid rond de geslachtsdelen.
Controleer de huid rond de staartaanzet en onder de staart. Tepels en steelwratjes kunnen op vastgebeten teken lijken. Bekijk onbekende bultjes daarom goed in plaats van eraan te peuteren. Stop als je hond de aanraking onprettig vindt.
Controleer elke poot en daarna de rest van het lichaam
Controlepunt 5: Tenen, voetzooltjes en onderpoten
Til elke poot op en spreid de tenen voorzichtig. Controleer de huid ertussen van bovenaf en van onderaf. Kijk rond de voetzooltjes, bij de nagelbasis en bij eventuele bijklauwen, waar kleine teken uit het zicht kunnen zitten.
Maak scheidingen in lange haren rond de voeten en controleer elke onderpoot van onder naar boven. Maak rustige, voorzichtige bewegingen, vooral als je hond niet graag aan de poten wordt aangeraakt, en pauzeer wanneer dat nodig is.
Controleer nu systematisch de rest van de vacht: de schouders, de rug, de flanken, de borst, de buik en de hele staart. De genoemde controlepunten verdienen extra aandacht, maar teken kunnen zich ook op andere plekken vastbijten. Sluit af met een controle van het hele lichaam in plaats van bij de poten te stoppen.
Herken kleine teken en kies een preventief middel
De schapenteek, ook wel gewone teek genoemd (Ixodes ricinus), kan moeilijk te zien zijn als hij nog onvolgroeid is en nog geen bloed heeft gezogen. In sommige ontwikkelingsstadia zijn teken ongeveer zo groot als een maanzaadje. Een vastgebeten teek kan eruitzien als een klein donker stipje of een verheven bultje op de huid.
Wanneer teken bloed zuigen, zwelt hun lichaam op en kan het grijsachtig of bruinachtig worden. Met een vergrootglas kun je soms kleine pootjes zien bij de plek waar de teek vastzit, al kunnen de vacht en de houding van de teek die aan het zicht onttrekken.
Dat een bultje vastzit aan de huid, bewijst op zichzelf niet dat het een teek is. Ook kun je de tekensoort niet betrouwbaar bepalen op basis van kleur of grootte. Een vastgebeten teek moet snel en veilig worden verwijderd; wacht hiermee niet tot de volgende preventieve behandeling. Vraag je dierenarts om hulp als je twijfelt.
Combineer lichamelijke controles met een geschikt middel uit ons assortiment middelen tegen vlooien, teken en wormen voor honden. Controleer of het etiket specifiek vermeldt dat het middel tegen teken werkt, geschikt is voor de leeftijd en het gewicht van je hond en duidelijk aangeeft hoelang de bescherming aanhoudt en wanneer je de behandeling moet herhalen. Een middel dat tegen vlooien of wormen werkt, beschermt niet automatisch ook tegen teken.
Heb je ook katten in huis? Kies voor hen een apart middel uit ons assortiment middelen tegen vlooien, teken en wormen voor katten. Breng nooit een tekenmiddel voor honden aan op een kat: sommige bestanddelen kunnen zeer giftig zijn voor katten. Volg de voorzorgsmaatregelen op het etiket over contact tussen behandelde huisdieren.
Veelgestelde vragen
- Kan mijn hond nog steeds teken krijgen als ik een preventief middel gebruik?
Ja. Afhankelijk van de werking van het middel kan een teek op je hond kruipen of zich vastbijten voordat het middel effect heeft. Blijf je hond na boswandelingen controleren en volg het behandelschema op het etiket.
- Hoe controleer ik een hond met een erg dikke vacht?
Werk bij helder licht in kleine gedeelten en maak met je vingers scheidingen in de vacht tot je de huid ziet. Kijk niet alleen, maar voel ook voorzichtig naar bultjes, vooral in huidplooien en onder de halsband en het tuigje.
- Ziet een teek er altijd uit als een gezwollen grijs bultje?
Nee. Kleine teken die nog geen bloed hebben gezogen, kunnen op platte bruine of donkere stipjes lijken. Bekijk verdachte plekjes met een vergrootglas, zonder erin te knijpen of eraan te trekken om te bepalen wat het is.
Bekijk onze middelen ter preventie van teken bij je hond en kies een middel dat volgens het etiket past bij de leeftijd, het gewicht en de behoeften van je hond. Kun je een verdacht bultje niet herkennen of lijkt je hond zich niet goed te voelen? Neem dan contact op met je dierenarts.
